Powered by Blogger.
အျဖဴေရာင္စြန္းတဲ့ ႏွလံုးသားမ်ားက ကဗ်ာ ဆိုတာ - ပတ္၀န္းက်င္ရဲ့ ရိုက္ခတ္မွဳ႕ကို ရင္ဘတ္နဲ႔ ခံျပီး ပါးစပ္က ျပန္အန္တာကို အၾကမ္းအားျဖင့္ ကဗ်ာလို႔ ယူဆထားပါတယ္ ။
RSS
Showing posts with label အလင္းသစ္. Show all posts
Showing posts with label အလင္းသစ္. Show all posts

ငါ၊ က်ႏုပ္၊ က်ဳပ္ ၊အရိုင္း (သို႕မဟုတ္) တမန္ေတာ္


ငါ၊ က်ႏုပ္၊ က်ဳပ္ ၊အရိုင္း (သို႕မဟုတ္) တမန္ေတာ္

သူ႕ကိုလူ၀တ္ေၾကာင္ေတြ၀တ္ျပဳၾကတယ္
နတ္ဘုရားေတြကေတာက္တိုမယ္ရၾသ၀ါဒေျခြလို႕                                                                                 
ဓမၼေတးခ်ီးမြမ္းမႈေတြ……..။

သူ………….၀ိညာဥ္ကိုေျပးလမ္းခ်ဲ႕ခဲ႕                                                                                                   
လက္တစ္ဖက္နဲ႕လမ္းျပတယ္                                                                             
က်န္တစ္ဖက္ကဘယ္သူမွမသိတဲ႕အရပ္မွာ……..။
ဘုရားေက်ာင္းလား…….                                                                                                         
ဘုရား၀တ္ျပဳရာေနရာလား………….                                                                                               
ဘုရားေတြထုတ္တဲ႕အလုပ္ရံုလား……..                                                                                               
ဘုရားကိုေမြးဖြားရာအရပ္လား………                                                                                                    
ဘုရား…..ဘုရား……ဘုရား…………                                                                                                                        
တဒဂၤ…..စိတ္က်ဥ္းၾကပ္ ကို္ယ္႕လမ္းေၾကာင္းကိုု                                                                     
ကုိယ္႕ဦးတည္ရာျပန္ေမာင္းရ…..
သူ႕ကိုနဲနဲလႈပ္ၾကည္႕တယ္                                                                                                                                
သူ႕အသံမၾကားရဘူး                                                                                                                                   
သူသတိမရတာလား                                                                                                                                     
သူမိႈင္ေတြေငးရပ္  သူ႕လက္မွာ ခက္ဆစ္ေတြဖြဲ႕                                                                                     
သူရပ္တဲ႕အရပ္ကိုပဲသူျပန္ရပ္                                                                                                               
သူအရပ္ကိုသူျပန္ရွာတုန္း သူ႕အရိပ္တို႔လႊမ္းသြားခဲ႕……………။ ။

အလင္းသစ္ (အျဖဴေရာင္စြန္းတဲ႕ႏွလံုးသားမ်ား)                                                                                    ၄၁၂၀၁၂

လက္ရံုးတစ္ခုနဲ႕အုပ္မိုးမႈ႕တစ္စံုတရာ မျပဳအပ္ခဲ႕ေသာ

ေကာင္းကင္ရဲ႕စာမ်က္ႏွာတစ္ျခမ္းမွာ                                                     
အနက္ေရာင္က်မ္းတစ္ပုိဒ္နဲ႕ ငါဟာ
ၾကက္ေျခရိုက္ႏွိပ္ခံရသူပါ
သူမေလ…………………သူမ……………….
ခပ္ရိုင္းရိုင္းဂ်ိဳေတြတပ္ ႏွာမႈတ္သံမ်ိဳးစံုနဲ႕
ဘယ္သူေတြလြတ္လပ္ဖို႕တိုက္ခတ္ေနတာလဲ
မိုးေခါင္ဖို႕ေအာ္တဲ႕ေလညွင္းက………
ေဆာင္းနဲ႕ရင္ခ်င္းခတ္ ဒီစၾကၤာ၀ဌာကိုဆြဲဆန္႕
တစ္ေန႕ျပီးတစ္ေန႕ တိမ္တိုက္အေဟာင္းေတြ……..ျပန္……….ပြင္႕
သူမက…………….က်ေနာ႔ရဲ႕လက္ဖ်ံရိုးတစ္ေခ်ာင္းပါ
ေကာင္းကင္ခပ္ၾကပ္ၾကပ္မွာ ၀ိညာဥ္ေခၚသံေတြၾကားရခဲတယ္
ငါ႕စိတ္ေတြေႏြတစ္တြင္းစာကုတ္ခပ္
ဒီလိုနဲ႕ သကၠရာဇ္ေပါင္းမ်ားစြာကိုစားသံုးလို႕
ပင္႔သက္ေတြေလာင္းရိပ္မွာ ႏိုးထခဲ႕ျပန္္ေပါ႔
အဲဒီမနက္ေတြအတြက္သီ၀ရီေတြမပြင္႔၊
မိရိုးဖလာယဥ္ေက်းမႈေတြမပြင္႔
ေခတ္စနစ္ကိုရႈတည္တည္ေက်ာ္ျဖတ္ျပစ္လိုက္တယ္
သူမက …………..ရွင္႔လက္မွာ
မိုးရယ္ ၊ ေျမၾကီးရယ္၊ ဖုန္မႈန္႕ေတြရယ္နဲ႕
က်ေနာ္အယူမသည္းတတ္ဘူး
ရည္မွန္းခ်က္ဆိုတာမီးမ်ားမီးႏိုင္ပဲေလ
ဖန္လံုေလာကတစ္ခုတည္ေဆာက္ခြင္႕ရမယ္
အဲဒီေလာကမွာႏွလံုးသားနဲ႕လူကိုဘုရားသခင္ကဖန္ဆင္းေပးအပ္မယ္
အဲဒီလူသားကို ဧဒင္ဥယ်ဥ္မွာအေစာင္႕အျဖစ္ထားမယ္
အဲဒီဥယ်ာဥ္ကတားျမစ္ထားတဲ႕သစ္သီးကိုဥယ်ာဥ္ေစာင္႕ဘ၀နဲ႕စားမယ္
ေရာင္နီေရ……….ကုလားကာဟုတ္ခနဲ႕ခ်
ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္မွာ ၀တ္ေက်တမ္းေက်ေတာင္မလင္းခဲ႕ေသးဘူး
ငါ႕ဘာသာေဗဒေတြ ငါ႕၀ပ္က်င္းမွာခင္းက်င္း
ေဆာင္းတစ္တြင္းလံုးဘ၀အျဖစ္ေပါ႔။။


အလင္းသစ္
၁၅၊ ဒီဇင္ဘာ၊ ၂၀၁၁။