Powered by Blogger.
အျဖဴေရာင္စြန္းတဲ့ ႏွလံုးသားမ်ားက ကဗ်ာ ဆိုတာ - ပတ္၀န္းက်င္ရဲ့ ရိုက္ခတ္မွဳ႕ကို ရင္ဘတ္နဲ႔ ခံျပီး ပါးစပ္က ျပန္အန္တာကို အၾကမ္းအားျဖင့္ ကဗ်ာလို႔ ယူဆထားပါတယ္ ။
RSS

ရနံ႔၀ွက္ပန္း

ရနံ႔၀ွက္ပန္း



အခ်စ္တဲ႔
အဲ႔ဒီ႔ႏွလံုးသားကို လာလာဆြတဲ႔
ခပ္ရွရွဓါးပါးတလက္ကိုပဲ
တယုတယသပ္သပ္ေနမိလို႔
ရခဲ႔တဲ႔ဒဏ္ရာေတြဆိုတာ
တဖြဲဖြဲ......

သံေယာဇဥ္တဲ႔
စိတ္ကိုညိွဳ႔တဲ႔ ခ်က္ၾကိဳး
ဘယ္လိုဒဏ္ရာမ်ိဳးရမဲသိတယ္
ဒါေပမဲ
မႏွင္ရက္ခဲ႔ဘူး.................


ကြက္လပ္ေတြနဲ႔ ရွဳပ္ရွက္ခပ္ေနတဲ႔
ဒိုင္ယာရီ
အဆက္အစပ္မရွိ ပ်က္ရည္လာလာျပဳတတ္တဲ႔
ရင္ခုန္သံ
ဘယ္လိုေဗြေပါက္ေပါက္
နင္႔ဆီအျမဲေရာက္ေနတတ္တဲ႔
စိတ္ကူး
အားလံုး
အားလံုး
စိတ္တံခါးကိုဂ်ိဳင္းခနဲေစ႔ပိတ္
မ်က္စိကိုတင္းတင္းမွိတ္လို႔
ေမ႔လို႔ရေအာင္
ငါ....
ေမ႔ပစ္မယ္

တကယ္ေတာ႔.....
တို႔ႏွစ္ေယာက္ေတြ႔ဆံုမွဳဟာ
စံပယ္ရံုနံေဘးက
အိမ္မက္ေတးမွ်သာျဖစ္တယ္......

စုန္းကိုက္ခံရေသာ ထိလြယ္ရွလြယ္ပြင္႔ဖတ္မ်ားအေၾကာင္း


ျမစ္တဖက္ကမ္းမွာ ၾကယ္ေတြတျဖဳတ္ျဖဳတ္ေၾကြတယ္
လေရာင္အေသကေတာ႔ ရွိသမွ်အလင္းနဲ႔ ပန္းရနံ႔ေတြကိုျမွားဆဲ.....
ေတာက

                    နက္သထက္နက္တယ္....

ေဟာ......

                      ဟိုမွာ
တိမ္တအုပ္က လမ္းျပလို႔
ေန႔ရက္တို႔ေရႊေရာင္သမ္း

လာရာလမ္းကိုေတာင္အေမ႔ေမ႔ အေလ်ာ႔ေလ်ာ႔နဲ႔. 




"ခ်စ္သူေရ ငါ႔အားၾကည္ျဖဴ ေထြးေပြ႔ယူပါ
ငါသည္ကား
အရွံဳးမ်ား၏မိတ္ေဆြျဖစ္တယ္"

 

ဒါနဲ႔ပဲ.......
                     ဒါနဲ႔ပဲ.........


စံပယ္ေတြပ်ိဳးရင္ တမိုးသစ္သစ္သြားတယ္
အခ်စ္ဟာ ဘာ / ညာ
ဒီလိုမာယာေတြၾကားမွာ အခါခါျပဳတ္က်


ဘယ္လိုမုန္တိုင္းမ်ိဳးပါလဲ....


တစ္ေတာလံုးေ၀ တစ္ေတာင္လံုးေမႊးတာေတာင္


သူမက်မွ................
ဘယ္လိုမုန္တိုင္းမ်ိဳးပါလဲ...


ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြနဲ႔ အထပ္ထပ္ခ်ယ္မွဳန္းခဲ႔တဲ႔သက္တန္႔
ျပိဳပ်က္သြားပံုကိုက ရိုင္းစိုင္းလြန္းတယ္


အလိုမၾကီးတာေတာင္ အရနည္းတယ္......

တခဏတာရင္းျပီး တစ္ဘ၀စာခါးသီးခဲ႔ရတဲ႔ဒဏ္ရာ
ျပန္ရွာၾကည္႔ရင္ေတာင္ သစ္ရြက္ေတြလိုမေပါ႔ပါးဘူး

ေၾကြလြယ္တဲ႔ဒီပြင္႔ဖတ္ေတြကိုမွ
လေရာင္ဆမ္းတဲ႔ဓါးသြားေတြနဲ႔လာလာ
သပ္
ၾကာေတာ႔လဲ
၀တ္မွဳန္ေတြေတာင္ နာက်င္ေျမ႔ေဆြးလုိ႔...
အခ်ိန္မတိုင္ခင္ ေခ်မြအပစ္ခံရတဲ႔ အငံုအဖူး
ထပ္ျပီးရင္႔ဖူးမလာေတာ႔တာ ဘာဆန္းလဲ
ဒီလိုနဲ႔............


                          ဒီလိုနဲ႔..................


ဒုကၡေပၚပန္းေတြထပ္ပြင္႔တယ္..

ေမွာင္တယ္
..............................
...........................

.........................................................

          

               ဘာနဲ႔မွမတူေအာင္ကို



                                                     ေမွာင္တယ္......

She is..........

...(1)...
 No new wave
No change of age
Nothing to think extensively
Nothing to flinch drastically....

...(2)....
Rainy season higher than her statue
Whole of the surrounding,
green leaves fill with whistling...
Otherwise,
the tree she's leaning on has no security....

...(3)...
She is notorious grasshopper...
She did.....
She did store " The Platonic love"...
for her snow season.
But it's in vain
and varnish with the wind.....

....(4)....
She is a pliable flower.
"Do you think i can't blossom again?",she roars...
Still.....
the spring of thorns are blocking in her throat....
no... it's doesn't matter anyway....
Each side of the larynx-bone,
she bloom daringly thorns-thick rose....
at the top of the thorns.

....(5)....
She is a coward warrior.
She suggested that the love what she'd known
... will be more thrilling than
the battle she'd not faced yet....
And...she mailed the white dove
now........ waiting for the reply.....

....(6)....
She wants to open the pandora's box
with her poems she create...
When she whistles,
the sky lip's will turn to be fatal.
When she throws the stars she sharpened,
the whole era will come to be movable....

....(7)....
Playing this old tune,
She paints her sky by red
and .... her ground by blue...
she claps...... and claps ....
                                             in arrogant way...
Till she come to realize it's no longer easy
to come down the whole age
..... only by her clap-sound.
Then, she descends on flowers and....
                                                                 k...i...l...l    h..e...r...s...e...l..f
to engrave the invincible poem on the stone.....



ANNA

ေပ်ာက္ဆံုးခဲ႔ျပီးျဖစ္ေသာ ဒိုင္ယာရီစာမ်က္ႏွာမ်ား(၂)

ကၽြန္မသည္ ပံုျပင္ၾကိဳက္ပါသည္။
သူသည္ပုံေျပာ
ေကာင္းပါသည္။ထိုသို႔ျဖင္႔ သူႏွင္႔ကၽြန္မေတြ႔ဆံုခဲ႔ပါသည္။
"နင္ဘာလို႔ငါ႔ကိုခ်စ္တာလဲဟင္"
ကၽြန္မေမး၍သူေျဖပါသည္။
"ငါဘာလုပ္လုပ္ခြင္႔လႊွတ္တတ္တဲ႔နင္႔စိတ္ထားေလးကိုခ်စ္တာ..နင္ကေ၇ာငါ႔ကုိဘာလို႔ခ်စ္တာလဲ"
သူေမး၍ကၽြန္မေျဖပါသည္။
"ဟင္႔အင္း..ငါမသိဘူး..ငါခ်စ္တာအေၾကာင္းျပခ်က္မရွိဘူး...အေၾကာင္းျပခ်က္တခုေၾကာင္႔ခ်စ္တာဆိုရင္အဲ႔ဒီ႔အခ်စ္က မခိုင္လံုတဲ႔အခ်စ္။ဥပမာဟာ လွလို႔ခ်စ္တာဆိုရင္ မလွတဲ႔ေန႔က
နင္သူ႔ကိုမခ်စ္တဲ႔ေန႔ေပါ႔
..အဲ႔ဒါေၾကာင္႔ငါ႔အခ်စ္မွာဘာေၾကာင္႔ဆိုတာမရွိဘူး..နင္ဆိုတဲ႔ပကတိတန္ဖိုးကိုခ်စ္တာ..
နင္ဆိုတာျဖစ္တည္ေနသေရြ႔ငါခ်စ္ေနမွာ"

သူျပံဳးပါသည္။ထိုသို႔ျဖင္႔ အိမ္မက္ရနံ႔မ်ားထိခတ္မွဳျဖင္႔ ကၽြန္မ၏ေန႔ရက္မ်ား အျပာေရာင္ေတာက္ဖူးပါသည္။


ကိုယ္မင္းကိုခ်စ္တာ
ပံုျပင္တစ္ပုဒ္လို
သေဘာထားလိုက္လို႔ရတယ္
ငါကိုယ္တိုင္က
အဲဒီပံုျပင္ေတြကို
တရႈိက္ရိႈက္မက္မက္စြဲလန္းလြန္းေနတာကိုး ။


.........................................................................................................................................................

သူေျပာေသာပံုျပင္မ်ားျဖင္႔ ကၽြန္မအိပ္ရာ၀င္ပါသည္။
သူေျပာေသာပံုျပင္မ်ားျဖင္႔ ကၽြန္မအိပ္ယာထပါသည္။ထိုပံုျပင္
မ်ားျဖင္႔ ကၽြန္မ၏ေန႔ရက္မ်ားအားေမာင္းႏွင္ပါသည္။ေမွာင္မိုက္ေနခဲ႔ေသာကၽြန္မ၏ညမ်ားအတြက္မူသူေပးေသာေဘာပင္တေထာက္စာ
အလင္းတန္းေလးသည္ လံုျခံဳေႏြးေထြးပါသည္။သို႔ေသာ္ ေအာင္ျမင္ေသာပံုေျပာဆရာတို႔၏ထံုးစံအတိုင္း သူ႔တြင္ပရိသတ္မ်ားစြာရွိေလသည္။
"ေယာက္်ားေလးပဲဟာ နဲနဲေတာ႔ရွုပ္မွာေပါ႔....အသားျမင္လို႔မစားတဲ႔က်ားမ်ိဳးရွိရင္နင္ငါ႔ေရွ႔ေခၚလာျပ..
အခ်ိန္တန္အိမ္ျပန္လာရင္ျပီးတာပဲမဟုတ္လား"

ဟင္႔အင္း။မျပီးပါ။ကၽြန္မအတြက္ တစ္ဘ၀လံုးေပးထားေသာေယာက္်ားတေယာက္အတြက္ တသက္စာနားလည္မွုျဖင္႔ခ်စ္ရန္အဆင္သင္႔ရွိေသာ္လည္း အခ်စ္ကိုအေဖ်ာ္ေျဖခံအတန္းအစားထဲတြင္ထည္႔သြင္းထားေသာ ေယာက္်ားတေယာက္အတြက္မူ နားလည္မွဳတေပြ႔တပိုက္ျဖင္႔ သူ၏အိမ္အျပန္ကိုေစာင္႔ေနရန္ ယံုၾကည္ခ်က္
ကၽြန္မတြင္မရွိပါ။ အခ်စ္သည္ ကၽြန္မႏွင္႔ေ၀းကြာလြန္းသည္ ဟုခံစားရပါသည္။



အဘိဓမၼာမဆန္ေလာက္ပါဘူး
ငါ့မ်က္ရည္နဲ႔ ငါစိုက္ပ်ိဳး
အေကြ႕အေကာက္ပါမွ
လမ္းျဖစ္တယ္တဲ့လား..... ခ်စ္သူ
ကၽြန္မသိထားတာက
ခ်စ္သူကို
ထာ၀ရခ်စ္ဖို႔နဲ႔
သစၥာရွိဖို႔ပဲ ။


......................................................................................................................................




တိမ္တိုက္မ်ားအတြင္းမွေခ်ာကလက္ေရာင္ခ်စ္ျခင္းမ်ားဆီသို႔ ယံုၾကည္ခ်က္တခုတည္းျဖင္႔ ရင္ကြဲမတတ္ ပ်ံသန္းခဲ႔ဖူးပါသည္။သို႔ေသာ္
အစိမ္းေရာင္သန္းေသာေလညွင္းမ်ားႏ
ွင္႔ ေနာင္တမ်ားျဖင္႔ဖြဲ႔စည္းထားေသာ ေႏြဦးရာသီ မ်ားကသာ ထိုဌက္ကေလးအားၾကိဳဆိုေဖာ္ရပါသည္။ရလာဒ္မွာ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္မ်ားအပုိင္းပိုင္းျပတ္ေတာက္လ်က္ ပ်ံသန္းရာလမ္းေကြ႔ေကာက္မွဳန္၀ါးေနျခင္းျဖစ္သည္။မိုးထိေအာင္သစ္ရြက္ေလွခါးေထာင္၍တတ္ခ်င္ေသာ၄င္း၏စိတ္ကူးယဥ္မွဳမ်ားေၾကာင္႔ျဖစ္မည္ထင္သည္။



ငါအထပ္ထပ္ေရးျခစ္ခဲ့တဲ့
ပရိယာယ္မဲ့ နားလည္မႈေတြက ဘာေၾကာင့္မ်ား
ငါ့ကိုခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတာလဲ
တစ္ကယ္ေတာ့

ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ လမ္းေတြလို
ဆက္ေလွ်ာက္ဖို႔မလိုေတာ့ျပီပဲ ။



ယခုအခါတြင္ေတာ႔ ထိုအျပာေရာင္ ဌက္ကေလးသည္ ေမာပန္းႏြမ္းနယ္လ်က္ရွိပါသည္။



လြန္ခဲ႔ေသာသံုးႏွစ္ခန္႔က ေရးသားခဲ႔ဖူးေသာ စာတပုဒ္အားအမွတ္တရအျဖစ္ျပန္တင္ပါသည္။
ပါ၀င္ကူညီေရးသားေပးေသာ  ကိုၾကီးအမည္မဲ႔ ကိုလဲ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါေၾကာင္း  း)

NASTIC RESPONSE

NASTIC RESPONSE ......




အလွပဆံုးေသာ ရက္စြဲေတြကို
မွင္တစ္စက္တည္းနဲ့ ေ၀မ်ွမွတ္ခဲ့ရသူ….

ယံုႀကည္မွု ့ေတြ ေပ်ာက္ရွခဲ့တဲ့
ေလွကားအဆင္းလက္ရင္းအမွတ္
လြတ္ထြတ္္သြားတဲ့ ဘဒၵကမၻာတစ္ခုသာသာ
သူ ့ရဲ ့လက္တစ္ဆစ္စာကို
အနာတစ္ထပ္ပန္းတစ္ထပ္နဲ ့ေ၀မ်ွမွတ္ခဲ့ရသူ

ဘ၀မွာ ခြဲခဲ့ရတဲ့
သမုဒယ လမ္းလွြဲေလးတစ္ခုပဲထင္တယ္

ညေတြဟာသူမ်ားထက္ပိုလွတယ္
ပိုပိုသာသာညေတြမွာ
သူမ်ားထက္ပိုရတယ္

ဆိုေတးမေရးဖြဲ ့မီ
နင့္ကိုငါ လာမေတြ ့မီ
ငါ့ကိုနင္ ေတြ ့ဖို ့မလာနဲ့

နဂါးေငြ ့တန္းတစ္ခုလံုးကို အျပီးသတ္စားသံုးလိုက္တဲ့
စကၠန္ ့အနည္းငယ္စာ အိပ္မက္ ႏွစ္ခုပါပဲ

ငါ့ရဲ ့အနာဂတ္ကိုသူရတယ္
သူ ့ရဲ ့အနာဂတ္က ပိုလွတယ္ 

ေပ်ာ္၀င္သြားခဲ႔မိတုန္းကေတာ႔ ငါဟာငါမဟုတ္ေတာ႔သလို

သူ႔မ်က္တ၀င္႔မွာ
ႏွင္းရည္စိုလူး အိမ္မက္ဦးကို
ရက္ရာဇာနဲ႔ႏွိဳင္းျပခဲ႔ဖူးသူ...

ခဲဖ်က္တစ္တံုးလို အသံုးခ်ခံရတာေတာင္
နင္႔၀ါက်ေတြလွပပါေစရယ္လို႔သာ
ဆုေတာင္းေပးဖုိ႔သိသူ...

စကားထာလိုကိုယ္႔ကုိယ္ကိုယ္ျပန္ပုန္းရင္း
အဲ႔ဒီ႔ပါးခ်ိဳင္႔ေလး တခုအတြက္ဆို
ရာသီေတြကိုေတာင္အေရာင္ေျပာင္းပစ္ခ်င္ခဲ႔သူ....

ျမင္ေစခ်င္တဲ႔ေနရာတိုင္းမွာ သံေယာဇဥ္မွတ္တိုင္ေတြစိုက္ထူ
 စကၠဴ ျဖဴအျပံဳးတခ်က္သာေပး
သူမႏွလံုးေသြးကိုမွင္ေရလုပ္လို႔
နင္႔အတြက္ ကဗ်ာတပုဒ္ေရးထုတ္ျပဖို႔
၀န္မေလးသူ...

     ...........သူ .........
..................သူ................
.................................. သူ ................................
 


၀မ္းနည္းပါတယ္......

                       သူမ..................

                                                      ေသဆံုးသြားခဲ႔ပါျပီ


                                 ဇက္ကၾကိဳး                              &                                                        အန္နာ